วันศุกร์ที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2559

love Languages

21 / 6 / 59


..."love Languages"...
By Newman

I have been let down by the people I love,
but I will not let down the people who love me.

“The best and most beautiful things in the world cannot be seen or even touched. They must be felt with the heart.”


What ever happens between us, 
I will always be that person that will never leave your side.
I sometimes can't leave you 
because we went through so many things that I just can't toss aside.
You're the one person that I can count on no matter what
and I'm not planning on doing so anytime soon. But whatever happens,
I'll be there for you, not matter what.


 When you're in love...life is like a romance novel that you never want to end. 

When you love someone...you'll do anything to reach the heart of the one you love.

When you feel true love...you follow the way of the heart.


One of the happiest things in life
is when you have someone who wonders where you are
when you don't come home at night.
ความสุขที่สุดอย่างหนึ่งในชีวิต
คือการที่คุณมีใครสักคนคอยเป็นห่วงว่าคุณอยู่ไหน
ในเวลาที่คุณยังไม่กลับบ้าน





 No relationship is perfect, ever.
but the love we have for each other
is bigger than these small differences.
ไม่เคยมีความรักใดที่สมบูรณ์แบบ
แต่ความรักที่คนสองคนต่างมอบให้กันนั้น
ยิ่งใหญ่กว่าความแตกต่างเล็ก ๆ เหล่านั้น

หัวใจฤดูฝน

24/6/59
21:19

 หัวใจ..ฤดู...ฝ



ใจ...เอ๋ยเจ้า เข้าใจ ซะใจเอ๋ย

จะอย่างเคย จะเปิดเผย หรือเปลี่ยนผัน

จะพรุ่งนี้ มะรืนนี้ หรือกี่วัน

ใจเอ๋ยเจ้า จงมุ่งมั่น ตามอย่าง...ใจ
เมื่อความคิดถึงมาพร้อมกับฝน
ห่วงหาใครบางคนเมื่อฝนเป็นสาย
ไม่รู้เลยว่าเธอติดฝนอยู่ไหน
จะเปียกฝนหรือปล่าวกังวลอยู่นะ

วันเสาร์ที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2558

Mr.Newman Say Love !!


อนหายใจแป็บ !!
       ตอนนี้ก็เที่ยงคืนกว่าๆ  หลังกลับมาจากงานบวช  ถึงห้องก็เหงา  เลยทำให้เรา นึกถึงใครสักคน ก่อนเข้านอน ^_^"


       การที่เราจะรักใครสักคน จริงหรือที่มันไม่มีเหตุผลอะ.....ผมว่านะ......ทุกอย่าง มันมีเหตุผลของมันอยู่แล้ว...เพียงแค่ เรายังไม่สามารถ หามันเจอก็แค่นั้น......................!?

       มื่อมีรัก ผมว่าทุกคนคงเคยพร่ำถามตัวเองว่า ความรักมันเกิดขึ้นได้อย่างไร ทำไมถึงต้องเป็นเขา/เธอคนนี้ ทำไมเรารู้สึกแปลกๆ หัวใจเต้นแรง หน้าแดง มือเปียก 
          วกแนวศิลปินอาจบอกว่ารักเป็นเรื่องของอารมณ์ล้วนๆ เหตุผลไม่เกี่ยว รักมีทั้งความรันทดและความงดงาม รักเป็นเรื่องที่โรแมนติกเกินกว่าจะพรรณนา 
          สำหรับพวกแนวเหนือธรรมชาติจะเชื่อว่า เนื้อคู่ของเราถูกกำหนดมาแล้ว จะต้องตามหาคนที่มีด้ายแดงผูกนิ้วก้อยให้เจอ บ้างก็ว่ารักเกิดจากกรรมเก่า มีการตามมารักมาเลิกกันเป็นชาติๆ ไป การรักใครสักคนอาจจะเป็นเพราะโดนสาป  
          นขณะที่นักวิทยาศาสตร์ก็มีคำอธิบายที่ฉีกทั้งสองแนวนี้ออกไป ซึ่งแม้ว่าจะฟังแล้วไม่ได้อารมณ์ ไม่โรแมนติก และไม่ลี้ลับเท่า แต่สิ่งที่นักวิทยาศาสตร์บอกเรานี้ ล้วนแต่เป็นข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นในตัวเรา โดยมีเราเป็นผู้กระทำทั้งสิ้น...ในความคิดของผม ผมเชื่อว่า...มันเกิดที่ตัวเรากำหนดเอง...มั้ง...นุ...5555
           แล้ว...ถ้า...
              ถ้าเราชอบใครสักคน จะทำยังไงดี บอกให้เขารู้ หรือ ไม่บอก ดีกว่า นั่นละ ...คือ ที่มาของเรื่องของวันนี้   ที่ผมเองอยากเล่า
         ถ้าเรา รู้สึก ดี อยากเห็นเขาทุกวัน ห่วงใยเขา คิดถึงเขา อยากคุยด้วยนานๆ หรือคุยด้วยนานๆโดยไม่เบื่อ เราชอบเขาหรือไม่ 
ลองถามใจตัวเองดู  สำหรับผม ถามแล้วถามอีก 555(อย่าป๊อด)

         บอกไปเลยดีกว่า เก็บไว้มันอึดอัดนะ แต่เราต้องพร้อม เตรียมใจไว้.. เพราะไม่มีใครคิดแบบเราคิดเสมอไป..  บอกไปก่อน ว่าชอบคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง.. ดีกว่าตัวเองรู้สึกอึดอัด และไม่สบายใจอยู่อย่างนี้นะ.. ความจริงที่ต้องเจอ ไม่ว่ายังไง ก็อย่าโกหกความรู้สึกตัวเอง... ดีกว่าบอกไปในวันที่สายไปนะ  ถึงแม้จะต้องเสียน้ำตา.. หรือความจริงที่ต้องเจอ...                     

    “ราทุกคนต่างโหยหาความรัก”
 เพราะฉะนั้นเมื่อความรู้สึกดี ๆ เกิดขึ้นกับเรา จงอย่าปฏิเสธมัน
 เราไม่สามารถบังคับให้ใครรักหรือหยุดรักเราได้ และเราก็ไม่สามารถบังคับหัวใจตัวเองให้รักหรือหยุดรักใครได้ เมื่อความรักจะเกิดอย่ากดมันเอาไว้  ปล่อยให้มันเจริญเติบโตและงอกงามอย่างเต็มที่ ฝันดี คนที่มีความรัก...Mr.Newman


เขียนที่ : ห้องนอนคนเหงากับเจ้าเหมียว
13/12/58

วันพฤหัสบดีที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2558

คนเหงาเล่าเรื่องเพลง







รักเธอเหลือเกิน



ติด...อยู่กับโลกเก่าๆใบเดิม
และยังคอยซ้ำเติมหนึ่งความทรงจำ
ใจยังคงคอยคิดถึงคนที่จากไกล
และก็ไม่รู้ว่าต้องนานถึงเพียงใด
เวลาไม่เคยเยียวยาพาเธอให้หายไป
ตลอดเวลายังคิดถึง...คนที่จากไกล


รัก...เธอเหลือเกิน ไม่อาจจะมีใครมาเพิ่มเติม
ยังคงเดิมบนทางที่ผ่านไป

ค่ำ คืน ยังฝันไกล ยังอยากให้เรากลับมาเริ่มใหม่
กลับมาอยู่ตรงนี้ที่เดิมได้ไหม
กลับมาอยู่ตรงนี้ที่เดิมที่จากไป


รัก...เธอเหลือเกิน ไม่อาจจะมีใครมาเพิ่มเติม
ยังคงเดิมบนทางที่ผ่านไป
ค่ำ คืน ยังฝันไกล ยังอยากให้เรากลับมาเริ่มใหม่
กลับมาอยู่ตรงนี้ที่เดิมได้ไหม
กลับมาอยู่ตรงนี้ที่เดิมที่...จาก...ไป

อยากฟังเพลง กด...ตรงนี้จ้า

ตามด้วยเพลงนี้เลยครับ
หลังจากที่คิดถึงคนเก่า...แล้วเราก็ต้อง
มองหาคนใหม่555
"ใครคนนั้น"
ปล่อย...ให้วันและคืนรอบตัวหมุนไป ปล่อยให้ความเหงาเข้ามาเป็นเพื่อนในใจ จะ...แดด จะ...ฝน จะ...ทุกข์ ก็ทน ยิ้มสู้กันไป 
บนทางอ้างว้างที่ไม่มีผู้ใด


บาง...ทีก็ยังสงสัยลึกๆในใจ บางคืนก็เหงาแทบทนไม่ไหว
คนหนึ่งของฉันคนนั้นเป็นใคร ก็ยังต้องค้นต้องหากันต่อไป



ยัง...คงรอคอยความรักให้ผ่านเข้ามา ยังคงคอยตามค้นหาครึ่งนึงที่หล่นหาย ยังรอใครคนนั้นแม้ไม่รู้ว่าเป็นใคร ยังเก็บความรักรอให้เธอผ่านมา


อยาก...มีคนจับมือคอยปลอบโยนเมื่อร้อนใจ 
วันที่ท้อก็อยากมีคนให้ซบไหล่ค่ำคืนเหน็บหนาวจะกอดเอาไว้แนบกาย กุมมือเธอไว้คงอุ่นไปทั้งหัวใจ
กดสิลองฟังดูนะ ...กดที่นี่นะจุ๊บๆ




พอๆ...ยิ่งฟังยิ่งเหงา นอนละ 5555
10/12/2558
By:Mr.Newman



วันอังคารที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2558

เกลอเก่าครั้งเยาว์วัย




"โลกที่กลมกับผม เพื่อนเก่า...ควรคนเดิม"

...ทักทาย...เพื่อนเก่าที่แสนดี ยังจำผมคนนี้ได้เปล่า
คิดถึงจัง เลยแวะมาทักทาย สักคราว
 สบายดีรึเปล่า สุข ทุกข์ อย่างไร
ป่านนี้คง ตั้งหน้า ตั้งตา ทำงาน 
เอกสารรอบด้าน ทำคุณเพื่อน เหนื่อยบ้างมั้ย
ยิ้มบ้างนะ เดี๋ยวหน้าตา ไม่สดใส
ว่างๆก็หาเวลาให้ กำไรชีวิต บ้างคงดี

(กำไรชีวิต คือไร ของคนโสดกับคนมีครอบครัวแล้ว  คงแตกต่างเน๊าะ  ว่ามั้ยครับ555)

...ส่วนตัวผม...(ผู้ชาย คนใหม่) คนนี้ 
ก็ไม่มีอะไรมาก
ชีวิตไม่ลำบาก ยังพอมีแรงเดินไหว ไปในทุกที่
ยังเป็นเพื่อน คนเดิมแม้น ห่างหายไปหลายปี
เป็นเพื่อนคนเก่า คนนี้ เมื่อครั้ง ผ่านปอ ผ่านมอ มา

 (ปอกับมอนี่ รู้นะ รู้ยัง โอนะ^__^)

...ห่วงใยเพื่อนนะ... ขอย้ำอีกที 
ไม่ว่าเวลา จะหมุนเปลี่ยนไป อีกกี่ปี
ก็อยากให้รู้ไว้
ในชีวิตของคุณเพื่อน จะมีคนเดินผ่านเข้ามา 
รึว่าเดินจากไป
ที่เดิมตรงนี้ ผมจะคอยส่งยิ้มให้คุณเพื่อนๆได้อุ่นใจ
...ว่ายังมีกัน...
(ตอนนี้ ผมเริ่มสัมผัสพลังบางอย่างได้แล้วล่ะ กลอนเริ่มรวน ลิ้นเริ่มรัวความมั่วกำลังมาแล้ว อิอิ)
ต่อๆทนอ่านนิดนะ 555+++

...เป็นกำลังใจ ให้เพื่อนๆนะครับ กับทุกๆเรื่องราว

จะส่งผ่าน คำอธิษฐาน ไปกับดาว ยามหลับฝัน  

ยามใดที่ท้อใจ อย่าลืมนะ ว่าท้องฟ้า ยังมีดวงตะวัน

และโลกกว้างใบนี้ที่กลมนั้น

...ยังมีผม...เพื่อนเก่า...
..."ควรคนเดิม"...

...หลังจาก ที่หลายๆคนได้อ่านลำนำ คำกลอน อันมั่วๆยังกับส้มตำซั่ว ตำป่า ผมว่า เพื่อนๆหลายๆคนคงนึกขำแกมหัวเราะ ในสมองอันปราดเปรื่องน้อยนิดของผม(ข้าน้อย ขอคาระวะ) เอาละๆ มันจบไปแล้ว มาเริ่มประเด็น เนื้อหากันดีกว่า ว่าวันนี้ ผมจะเวิ่นเว้อ เพ้อเจ้อ เรื่องอะไรให้ฟัง
 (นั่นงัยละ ว่าแล้วเชียว ยังกับกำลังเขียนเรียงความ มีคำนำ เนื้อเรื่อง และสรุป ทำให้นึกถึงสมัยเรียนหนังสือ โทษทีคับ ผมเกลียดเขียนเรียงความ ไม่ชอบทำการบ้าน ชอบคาบวิชาอิสระ5555555)
เมื่อ...พูดถึงสมัยเรียนหนังสือ ผมเชื่อว่า เพื่อนๆพี่ๆหลายๆคน  คงกำลังนึกถึง ใครสักคน ไม่สิ หลายๆคนมากกว่านะ ผมคิดว่า เพราะ คำว่าเพื่อนงัยในวัยเยาว์ หลายๆคน คงกำลังคิดถึงเกลอเก่าอยู่ใช่มั้ยคับผมว่า...เหมือนกันกับผมตอนนี้งัย 
.........
เริ่มต้น ปอ ประถมก่อนนะครับ
ให้ทายครับ ว่าผม คนไหนในรูปด้านล่างนี้... (ติ๊ก ต๊อกๆๆๆๆ)


ที่มา... อาจารย์ วฤทธิ์ ยศกำธร
อดีตคุณครูผู้สอนวิชา...สปช. 
เฉลย... ไม่มีผมครับ 5555
เป็นรูปรุ่นพี่ ป.6 ช่วงนั้นผมก็ ประมาณ ป.5 ทะเลาะกันบ่อยๆครับ กับหนุ่มๆในรูป ส่วนสาวๆในรูปก็แอบรัก อิอิ ทุกวันนี้ พี่ๆเค๊าก็ได้ดิบได้ดีมีครอบครัวหมดละครับ (รึใครยังไม่มี ก็ไม่รู้สินะ)
 กำลังพยายามสืบหารูปเพื่อนๆ ในชั้นเรียนอยู่คับ ว่าพอจะมีรูปถ่ายรวมๆบ้างมั้ย
ตอนนี้ก็ได้แค่อิจฉา ดูรูปเพื่อนๆ พี่ๆเค๊าไปก่อนละ ฮือๆๆๆ อิซิ อิซิ
(คุณครู อาจารย์ ท่านใด ที่มีรูปสมัยพวกผมละอ่อน อย่าลืมส่งมาให้ดูบ้างนะครับ ) 

 และ...แล้ว   
  และ...แล้ว...ก็...
ก็หาเจอจนได้ครับ รูปสมัยประถม เมื่อครั้งเยาว์วัย สมัยเอ๊าะๆ
 แต่... อ๊ะ !! จ้าจ๊อด ห้ตายเถอะโรบิ้น นี่มัน รูปเพื่อนๆของผม ที่อยู่โรงเรียนอีกหมู่บ้านนี่นา แก็งค์นี้ละครับ ที่กำลังจะเป็นเรื่องราว ในครั้งนี้... แต่ก่อนจะเล่า ผมขอกล่าวถึงเพื่อนเก่าสมัยประถมศึกษาแป็บ ซึ่งตอนนี้ ล้วนแต่มีครอบมีครัวกันหมดละ บางคนลูก 2 ลูก 3 ก็เหลือแต่ ผมนี่ละ 
><" เศร้าแป็บ อิอิ
เพื่อนๆสมัยประถมของผมตอนนี้ ที่สามารถติดต่อกันได้มีไม่กี่คน พอคร่าวๆ ที่เจอก็มีแค่นี้ละ 


ดึกแล้วขอตัวนอนก่อนนะครับ 
เดี๋ยวมาเล่าให้ฟังใหม่
02:12
29/5/58 
 




วันเสาร์ที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2558

แค่รอยลึกบนหาดทราย !!





                                               ฉันมองดูคลื่นทะเลที่มันสาดซัดเข้าที่ฝั่ง


ฉันมองดูมันสาดกลบ และลบรอยเขียนที่พื้นบนหาด
ที่เราเขียนไว้ลงบนทราย จะมีความหมายยังไง



ฉันมองดูวีรชนยอดคนที่เขาว่ามันยิ่งใหญ่
ฉันมองเวลาที่ค่อย ๆ สาดกลบลบรอย
จะดีจะร้ายยังไง จะยิ่งใหญ่เพียงไหนยังไง
แต่สุดท้ายก็หายไป

 มันก็แค่เพียง รอยเขียน ที่เขาขีดลงบนพื้นหาด
จะรั้งเอาไว้ยังไง ไม่ว่าจะมีความหมายยังไง
มันก็แค่เพียง รอยลึก ที่เรารู้สึกกับบนพื้นหาด
จะรักแค่ไหนยังไง ไม่ว่าจะดีจะร้ายยังไง
แต่แผ่นดินไม่เคยจะจำ..โอ้ โว ทะเลไม่เคยจะจำ..อื้มมม


ฉันมองดูคนคนที่เราคิดว่าเรารัก เขาที่สุด
ฉันมองดูเวลาที่เราเคย ได้จับมือกัน เราอยู่ด้วยกัน..อืมมม
ฉันมองดูเวลา ที่เรา ได้เคย ได้ยืน ได้อยู่ ได้รัก ได้กอด ได้ฝัน
จะรักกันยังไง ไม่ว่าจะรักกันแค่ไหน
แต่สุดท้ายก็หายไป


เมื่อเธอจะรัก ก็บอกกับฉัน เพราะฉันไม่อาจ จะยืนอยู่ได้นานนัก

บอกรักที่มี และทำสิ่งดีๆ ให้กัน ในวันที่ฉันยังมีลมหายใจ
เมื่อเธอเจอรัก ก็บอกเขา เพราะเขาก็ไม่อาจ จะยืนอยู่ได้นานนัก
บอกรักที่มี และทำสิ่งดีๆ ให้กัน ในวันที่เขายังมีลมหายใจ
ก่อนต้องไปจากกัน...โอ้ออ ก่อนเราต้องไปจากกัน..โอ้อออ

วันพุธที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

พี่ชาย !!










พี่ชาย




พี่ชาย(สีน้ำเงิน) พี่เค ฉายาปู่เค ซานต้าร์ หล่อใจดี สปอร์ต
พี่ชาย(สีเขียว) พี่แจ็ค ฉายานักรักผู้ศรัทธาการอกหัก
พี่ชาย(สีแดง) พี่ก้องฉายาบุรุษเสาแรงสูงผู้เที่ยงตรง
..............................

         หวัด "D" ครับเพื่อนๆ พี่ๆ ทุกๆคน ที่คอยติดตาม ผลงานของนักเขียน (นักเวิ่นเว้อร์ อิอิ)
วันนี้ ผมก็มีเรื่องเล่า มาเล่าสู่กันฟังอีกแล้วนะ ^___^  ผมเชื่อว่า หลายๆ คนมีพี่ชาย ///ใครไม่มีก็บ้าละนุ!!
แต่พอผมบอกว่า... "พี่ชายแท้ๆโดยสายเลือด"  ผมว่า หลายๆคน คงหน้าเหวอเลย  ผมละคนหนึง  เพราะครอบครัวผมเกิดในฐานะยากจน  ปะป๋ากะมาม๋า เลยยึดหลัก ลูกมากจะยากจน เลยมีแค่ผมกับน้องสาว สองคน เลย อด มี พี่ชาย พี่สาว เพราะดันเป็นลูกคนโต !!
                   ถึงแม้นว่า ผมจะไม่มีพี่ชายแท้ๆ  แต่ชีวิตผมก็ไม่ได้แย่นะ  โชคดีมากๆเลยที่ผม ได้รู้จักกับพวกพี่ๆ  3 หนุ่มหล่อ นี่ละครับ....จึงเป็นที่มาของเรื่องจะเล่า ^___<
..........
...................
................................


บทที่ 1... จุดเริ่มต้น ของมิตรภาพ





บางครั้ง...


...ชีวิตก็เจออุปสรรคและปัญหามากมาย  

ความสำคัญของปัญหา 

คือ...เวลาที่เราทุกข์ใครอยุ่ข้างๆเรา

ซึ่งบางครั้ง แม้แต่ เพื่อนแท้ๆ 

รึญาติ พี่น้อง ก็ไม่อาจช่วยเราได้ 

เพราะบางครั้ง 

เราเองก็ไม่อาจบอกคนเหล่านั้นได้ 

เพราะเราไม่อยากให้ ต้องมารับรู้

ความรู้สึกเป็นทุกข์ไปกับเรา 

ผมก็ได้พวกพี่ๆนี่ละครับ ที่คอยเคียงข้าง 

คอยดูอยู่ห่างๆ อย่างห่วงๆ  

คอยช่วยเหลือและให้กำลังใจ 

ตั้งแต่วันแรกที่รู้จักกัน จนถึงทุกวันนี้ 


(จำได้มิมีวันลืม ที่สวนอาหาร พี่ๆมาเลี้ยงปลอบใจ)





บทที่ 2...ความดีของพี่ๆแพร่ขยายสู่เพื่อนๆ



บ่อยครั้ง....ที่พี่ๆ

ที่แสนจะใจดี

จัดทริ๊ปเที่ยวกัน

  ก็จะเปิดโอกาสให้


เพื่อนๆน้องๆหลายๆคนที่สนใจ  


ได้มีโอกาสไปร่วมสนุกด้วยกัน






ขอเพียงแค่เพื่อนๆ
กล้า
และ
ถ้ามีเวลาว่าง
ที่จะมาร่วมด้วย








หลายๆสถานที่  ที่ไป


ไม่ว่าที่ใด

ก็มักจะมี

แต่เสียงหัวเราะ

และเฮฮา

บางครั้งอิ่มบุญ

บางครั้งอิ่มท้อง













บทที่ 3...ความน่ายินดี







เดี๋ยวเรื่องนี้มาเล่าให้ฟังนะครับ 
วันนี้ไม่ไหวละ ง่วง
เดี๋ยวรออ่านพรุ่งนี้นะ ^____^ 




Mr.Newman
25/2/2558